உன் பிள்ளைகளுக்காக வாழ்வதா? இல்லை, நீயும் வாழ்வதா? – ஆன்மீகத்தின் மகா ரகசியம்!
அன்பு ஆத்மாக்களே, “என் வாழ்க்கை என் பிள்ளைகளுக்காகவே அர்ப்பணித்துவிட்டேன்”, “என் பையன்தான் எனக்கு உயிர்” என்று சொல்லும் பல பெற்றோர்களை நாம் பார்க்கிறோம்.
27 வயதில் பையன் பிறந்தான் என்றால், அதற்கு முன் நீ என்ன செய்து கொண்டிருந்தாய்? நீ ஒரு தனி மனிதன் அல்லவா? பிள்ளைகள் மீது அன்பு வைப்பது தவறல்ல, ஆனால், உன் பிள்ளைகள் மட்டும் நன்றாக வாழ வேண்டும் என்று நினைப்பது சுயநலமான ஒரு பந்தம்.
இறைவன் உனக்கும் தந்தைதான். நீயும் அந்தக் கடவுளின் குழந்தைதான். நீயும் இந்த வாழ்க்கையை முழுமையாக வாழ வேண்டும், அது சாத்தியம்தான்!
பிள்ளைகளுக்கு எதை வழங்க வேண்டும்?
அறிவைக் கொடு.
அன்பைக் கொடு.
அளவுக்கு அதிகமான ஆதரவை தராதீர்கள்!
நீ எப்போது உன்னை முழுமையாக மறந்து, மற்றவர்களை மட்டுமே சந்தோஷப்படுத்த நினைக்கிறாயோ, அங்கேயே சிக்கல் தொடங்கிவிடுகிறது.
நீ உன் குழந்தையை ‘என் பையன்’, ‘என் பொண்ணு’ என்று சொல்லி வளர்க்காமல், ஒரு தனி உயிராக மதிக்கக் கற்றுக் கொடுத்தால் மட்டுமே, அவர்கள் நாளை பெற்றோராகும் போது நிம்மதியாக இருப்பார்கள்.
கடவுள் சொல்லும் சூட்சுமம் இதுதான்:
“உன்னை உயர்த்தும் தன்மை உன்னோடு உள்ளவரை மட்டுமே; மற்றவரை உயர்த்தும் தன்மை உன் மூலம் சாத்தியம்.”முதலில் நீ உன்னைச் சந்தோஷமாக வைத்துக்கொள், நீ இறைவனின் குழந்தை என்பதை உணர்ந்து நீயும் வாழ்ந்து காட்டு. நீ மகிழ்ச்சியாக இருந்தால் மட்டுமே, உன்னைச் சுற்றியுள்ள உறவுகளை உன்னால் மகிழ்ச்சியாக வைத்திருக்க முடியும்.
